Dünya denen bu evin,
Rumi ile açılan kapısı idim.
Şemsi içeri almak için penceresi idim.
Aç gönülleri doyuran sofrası idim.
Hak aşkı ile yananların ocağı idim.
Acı çeken dostların çilehanesi idim.
Ey sevgili,
Beni içine çek diye, temiz havası idim.
Ahmet KİK – 2009
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder